ਪੰ
ਜਾ
ਬ
ਨੂੰ
ਭਾ
ਰ
ਤ
ਦਾ
ਅੰ
ਨ
ਭੰ
ਡਾ
ਰ
ਕਿ
ਹਾ
ਜਾਂ
ਦਾ
ਹੈ
।
ਦੇ
ਸ਼
ਦੇ
ਕੁੱ
ਲ
ਖੇ
ਤ
ਰ
ਫ
ਲ
ਦਾ
ਬ
ਹੁ
ਤ
ਛੋ
ਟਾ
ਹਿੱ
ਸਾ
ਹੋ
ਣ
ਦੇ
ਬਾ
ਵ
ਜੂ
ਦ
ਪੰ
ਜਾ
ਬ
ਕੇਂ
ਦ
ਰੀ
ਭੰ
ਡਾ
ਰ
ਵਿੱ
ਚ
ਕ
ਣ
ਕ
ਅ
ਤੇ
ਚੌ
ਲਾਂ
ਦਾ
ਵੱ
ਡਾ
ਹਿੱ
ਸਾ
ਪਾ
ਉਂ
ਦਾ
ਹੈ
।
ਸੱ
ਠ
ਦੇ
ਦ
ਹਾ
ਕੇ
ਵਿੱ
ਚ
ਆ
ਈ
ਹ
ਰੀ
ਕ੍ਰਾਂ
ਤੀ
ਨੇ
ਪੰ
ਜਾ
ਬ
ਦੀ
ਖੇ
ਤੀ
ਦੀ
ਤ
ਸ
ਵੀ
ਰ
ਹੀ
ਬ
ਦ
ਲ
ਦਿੱ
ਤੀ
।
ਸੁ
ਧ
ਰੇ
ਹੋ
ਏ
ਬੀ
ਜਾਂ
,
ਰ
ਸਾ
ਇ
ਣ
ਕ
ਖਾ
ਦਾਂ
,
ਟਿ
ਊ
ਬ
ਵੈੱ
ਲਾਂ
ਅ
ਤੇ
ਟ
ਰੈ
ਕ
ਟ
ਰਾਂ
ਦੀ
ਵ
ਰ
ਤੋਂ
ਨਾ
ਲ
ਫ਼
ਸ
ਲਾਂ
ਦਾ
ਝਾ
ੜ
ਕ
ਈ
ਗੁ
ਣਾ
ਵ
ਧ
ਗਿ
ਆ
।
ਪੰ
ਜਾ
ਬ
ਦੇ
ਮਿ
ਹ
ਨ
ਤੀ
ਕਿ
ਸਾ
ਨਾਂ
ਨੇ
ਦਿ
ਨ
-
ਰਾ
ਤ
ਇੱ
ਕ
ਕ
ਰ
ਕੇ
ਦੇ
ਸ਼
ਨੂੰ
ਅ
ਨਾ
ਜ
ਦੇ
ਮਾ
ਮ
ਲੇ
ਵਿੱ
ਚ
ਆ
ਤ
ਮ
-
ਨਿ
ਰ
ਭ
ਰ
ਬ
ਣਾ
ਇ
ਆ
।
ਪ
ਰ
ਸ
ਮੇਂ
ਦੇ
ਨਾ
ਲ
-
ਨਾ
ਲ
ਇ
ਸ
ਖੇ
ਤੀ
ਮਾ
ਡ
ਲ
ਦੀ
ਆਂ
ਕੁ
ਝ
ਕ
ਮ
ਜ਼ੋ
ਰੀ
ਆਂ
ਵੀ
ਸਾ
ਹ
ਮ
ਣੇ
ਆ
ਈ
ਆਂ
ਹ
ਨ
।
ਕ
ਣ
ਕ
ਅ
ਤੇ
ਝੋ
ਨੇ
ਦੇ
ਲ
ਗਾ
ਤਾ
ਰ
ਚੱ
ਕ
ਰ
ਨੇ
ਮਿੱ
ਟੀ
ਦੀ
ਉ
ਪ
ਜਾ
ਊ
ਸ਼
ਕ
ਤੀ
ਨੂੰ
ਘ
ਟਾ
ਦਿੱ
ਤਾ
ਹੈ
।
ਝੋ
ਨੇ
ਨੂੰ
ਬ
ਹੁ
ਤ
ਜ਼ਿ
ਆ
ਦਾ
ਪਾ
ਣੀ
ਦੀ
ਲੋ
ੜ
ਹੁੰ
ਦੀ
ਹੈ
,
ਜਿ
ਸ
ਕਾ
ਰ
ਨ
ਧ
ਰ
ਤੀ
ਹੇ
ਠ
ਲੇ
ਪਾ
ਣੀ
ਦਾ
ਪੱ
ਧ
ਰ
ਹ
ਰ
ਸਾ
ਲ
ਹੇ
ਠਾਂ
ਜਾ
ਰਿ
ਹਾ
ਹੈ
।
ਕੀ
ਟ
ਨਾ
ਸ਼
ਕ
ਦ
ਵਾ
ਈ
ਆਂ
ਦੀ
ਬੇ
ਹਿ
ਸਾ
ਬ
ਵ
ਰ
ਤੋਂ
ਨੇ
ਮ
ਨੁੱ
ਖੀ
ਸਿ
ਹ
ਤ
ਅ
ਤੇ
ਵਾ
ਤਾ
ਵ
ਰ
ਣ
ਦੋ
ਵਾਂ
ਨੂੰ
ਨੁ
ਕ
ਸਾ
ਨ
ਪ
ਹੁੰ
ਚਾ
ਇ
ਆ
ਹੈ
।
ਪ
ਰਾ
ਲੀ
ਸਾ
ੜ
ਨ
ਨਾ
ਲ
ਹ
ਰ
ਸਾ
ਲ
ਹ
ਵਾ
ਪ੍ਰ
ਦੂ
ਸ਼
ਣ
ਦੀ
ਸ
ਮੱ
ਸਿ
ਆ
ਗੰ
ਭੀ
ਰ
ਹੋ
ਜਾਂ
ਦੀ
ਹੈ
।
ਇ
ਸ
ਤੋਂ
ਇ
ਲਾ
ਵਾ
ਛੋ
ਟੀ
ਆਂ
ਹੁੰ
ਦੀ
ਆਂ
ਜੋ
ਤਾਂ
ਅ
ਤੇ
ਵ
ਧ
ਦੇ
ਖ਼
ਰ
ਚਿ
ਆਂ
ਕਾ
ਰ
ਨ
ਬ
ਹੁ
ਤ
ਸਾ
ਰੇ
ਕਿ
ਸਾ
ਨ
ਕ
ਰ
ਜ਼ੇ
ਦੇ
ਬੋ
ਝ
ਹੇ
ਠ
ਦੱ
ਬੇ
ਹੋ
ਏ
ਹ
ਨ
।
ਇ
ਨ੍ਹਾਂ
ਸ
ਮੱ
ਸਿ
ਆ
ਵਾਂ
ਦਾ
ਹੱ
ਲ
ਫ਼
ਸ
ਲੀ
ਵਿ
ਭਿੰ
ਨ
ਤਾ
ਵਿੱ
ਚ
ਹੈ
।
ਕਿ
ਸਾ
ਨ
ਝੋ
ਨੇ
ਦੀ
ਥਾਂ
ਮੱ
ਕੀ
,
ਦਾ
ਲਾਂ
,
ਤੇ
ਲ
ਬੀ
ਜਾਂ
,
ਸ
ਬ
ਜ਼ੀ
ਆਂ
ਅ
ਤੇ
ਫ
ਲਾਂ
ਦੀ
ਖੇ
ਤੀ
ਵੱ
ਲ
ਧਿ
ਆ
ਨ
ਦੇ
ਸ
ਕ
ਦੇ
ਹ
ਨ
।
ਡੇ
ਅ
ਰੀ
,
ਮੱ
ਛੀ
ਪਾ
ਲ
ਣ
ਅ
ਤੇ
ਸ਼
ਹਿ
ਦ
ਦੀ
ਆਂ
ਮੱ
ਖੀ
ਆਂ
ਪਾ
ਲ
ਣ
ਵ
ਰ
ਗੇ
ਸ
ਹਾ
ਇ
ਕ
ਧੰ
ਦੇ
ਵੀ
ਕਿ
ਸਾ
ਨਾਂ
ਦੀ
ਆ
ਮ
ਦ
ਨ
ਵ
ਧਾ
ਸ
ਕ
ਦੇ
ਹ
ਨ
।
ਪ
ਰਾ
ਲੀ
ਨੂੰ
ਸਾ
ੜ
ਨ
ਦੀ
ਬ
ਜਾ
ਏ
ਨ
ਵੀ
ਆਂ
ਮ
ਸ਼ੀ
ਨਾਂ
ਦੀ
ਮ
ਦ
ਦ
ਨਾ
ਲ
ਖੇ
ਤ
ਵਿੱ
ਚ
ਹੀ
ਮਿ
ਲਾ
ਇ
ਆ
ਜਾ
ਸ
ਕ
ਦਾ
ਹੈ
।
ਸ
ਰ
ਕਾ
ਰ
,
ਖੇ
ਤੀ
ਬਾ
ੜੀ
ਯੂ
ਨੀ
ਵ
ਰ
ਸਿ
ਟੀ
ਅ
ਤੇ
ਕਿ
ਸਾ
ਨ
ਮਿ
ਲ
ਕੇ
ਕੰ
ਮ
ਕ
ਰ
ਨ
ਤਾਂ
ਪੰ
ਜਾ
ਬ
ਦੀ
ਖੇ
ਤੀ
ਫਿ
ਰ
ਤੋਂ
ਲਾ
ਹੇ
ਵੰ
ਦ
ਅ
ਤੇ
ਟਿ
ਕਾ
ਊ
ਬ
ਣ
ਸ
ਕ
ਦੀ
ਹੈ
।
ਨੌ
ਜ
ਵਾ
ਨ
ਕਿ
ਸਾ
ਨ
ਅੱ
ਜ
ਮੋ
ਬਾ
ਈ
ਲ
ਫ਼ੋ
ਨ
ਰਾ
ਹੀਂ
ਮੌ
ਸ
ਮ
ਦੀ
ਜਾ
ਣ
ਕਾ
ਰੀ
,
ਮੰ
ਡੀ
ਦੇ
ਭਾ
ਅ
ਅ
ਤੇ
ਨ
ਵੀ
ਆਂ
ਤ
ਕ
ਨੀ
ਕਾਂ
ਬਾ
ਰੇ
ਜਾ
ਣ
ਸ
ਕ
ਦੇ
ਹ
ਨ
।
ਜੈ
ਵਿ
ਕ
ਖੇ
ਤੀ
ਵੱ
ਲ
ਵ
ਧ
ਰਿ
ਹਾ
ਰੁ
ਝਾ
ਨ
ਵੀ
ਇੱ
ਕ
ਚੰ
ਗਾ
ਸੰ
ਕੇ
ਤ
ਹੈ
,
ਕਿ
ਉਂ
ਕਿ
ਇ
ਸ
ਨਾ
ਲ
ਮਿੱ
ਟੀ
ਦੀ
ਸਿ
ਹ
ਤ
ਸੁ
ਧ
ਰ
ਦੀ
ਹੈ
ਅ
ਤੇ
ਖ
ਪ
ਤ
ਕਾ
ਰਾਂ
ਨੂੰ
ਵੀ
ਸ਼ੁੱ
ਧ
ਅ
ਨਾ
ਜ
ਮਿ
ਲ
ਦਾ
ਹੈ
।
ਕਿ
ਸਾ
ਨਾਂ
ਨੂੰ
ਆ
ਪ
ਣੀ
ਫ਼
ਸ
ਲ
ਦਾ
ਸ
ਹੀ
ਮੁੱ
ਲ
ਦਿ
ਵਾ
ਉ
ਣ
ਲ
ਈ
ਖੇ
ਤੀ
ਆ
ਧਾ
ਰਿ
ਤ
ਉ
ਦ
ਯੋ
ਗ
ਪਿੰ
ਡਾਂ
ਦੇ
ਨੇ
ੜੇ
ਲ
ਗਾ
ਉ
ਣੇ
ਚਾ
ਹੀ
ਦੇ
ਹ
ਨ
।
ਖ਼ੁ
ਸ਼
ਹਾ
ਲ
ਕਿ
ਸਾ
ਨ
ਹੀ
ਖ਼ੁ
ਸ਼
ਹਾ
ਲ
ਪੰ
ਜਾ
ਬ
ਦੀ
ਨੀਂ
ਹ
ਹੈ
।
ਸ
ੜ
ਕ
ਹਾ
ਦ
ਸੇ
ਅੱ
ਜ
ਸਾ
ਡੇ
ਦੇ
ਸ਼
ਦੀ
ਇੱ
ਕ
ਵੱ
ਡੀ
ਸ
ਮੱ
ਸਿ
ਆ
ਬ
ਣ
ਚੁੱ
ਕੇ
ਹ
ਨ
।
ਹ
ਰ
ਸਾ
ਲ
ਹ
ਜ਼ਾ
ਰਾਂ
ਲੋ
ਕ
ਸ
ੜ
ਕ
ਹਾ
ਦ
ਸਿ
ਆਂ
ਵਿੱ
ਚ
ਆ
ਪ
ਣੀ
ਜਾ
ਨ
ਗੁ
ਆ
ਬੈ
ਠ
ਦੇ
ਹ
ਨ
ਅ
ਤੇ
ਲੱ
ਖਾਂ
ਲੋ
ਕ
ਜ਼
ਖ਼
ਮੀ
ਹੋ
ਜਾਂ
ਦੇ
ਹ
ਨ
।
ਇ
ਨ੍ਹਾਂ
ਵਿੱ
ਚੋਂ
ਬ
ਹੁ
ਤੇ
ਹਾ
ਦ
ਸੇ
ਥੋ
ੜ੍ਹੀ
ਜਿ
ਹੀ
ਸਾ
ਵ
ਧਾ
ਨੀ
ਨਾ
ਲ
ਰੋ
ਕੇ
ਜਾ
ਸ
ਕ
ਦੇ
ਹ
ਨ
।
ਤੇ
ਜ਼
ਰ
ਫ਼
ਤਾ
ਰ
,
ਸ਼
ਰਾ
ਬ
ਪੀ
ਕੇ
ਗੱ
ਡੀ
ਚ
ਲਾ
ਉ
ਣਾ
,
ਗੱ
ਡੀ
ਚ
ਲਾ
ਉਂ
ਦੇ
ਸ
ਮੇਂ
ਮੋ
ਬਾ
ਈ
ਲ
ਫ਼ੋ
ਨ
ਦੀ
ਵ
ਰ
ਤੋਂ
ਕ
ਰ
ਨਾ
ਅ
ਤੇ
ਆ
ਵਾ
ਜਾ
ਈ
ਦੇ
ਨਿ
ਯ
ਮਾਂ
ਦੀ
ਪਾ
ਲ
ਣਾ
ਨਾ
ਕ
ਰ
ਨਾ
ਹਾ
ਦ
ਸਿ
ਆਂ
ਦੇ
ਮੁੱ
ਖ
ਕਾ
ਰ
ਨ
ਹ
ਨ
।
ਦੋ
ਪ
ਹੀ
ਆ
ਵਾ
ਹ
ਨ
ਚ
ਲਾ
ਉ
ਣ
ਵਾ
ਲੇ
ਬ
ਹੁ
ਤ
ਸਾ
ਰੇ
ਲੋ
ਕ
ਹੈ
ਲ
ਮੇ
ਟ
ਨ
ਹੀਂ
ਪਾ
ਉਂ
ਦੇ
,
ਜਿ
ਸ
ਕਾ
ਰ
ਨ
ਛੋ
ਟੀ
ਜਿ
ਹੀ
ਟੱ
ਕ
ਰ
ਵੀ
ਜਾ
ਨ
ਲੇ
ਵਾ
ਸਾ
ਬ
ਤ
ਹੋ
ਸ
ਕ
ਦੀ
ਹੈ
।
ਇ
ਸੇ
ਤ
ਰ੍ਹਾਂ
ਕਾ
ਰ
ਵਿੱ
ਚ
ਸ
ਫ਼
ਰ
ਕ
ਰ
ਦੇ
ਸ
ਮੇਂ
ਸੀ
ਟ
ਬੈ
ਲ
ਟ
ਲਾ
ਉ
ਣਾ
ਬ
ਹੁ
ਤ
ਜ਼
ਰੂ
ਰੀ
ਹੈ
।
ਸ
ੜ
ਕ
ਉੱ
ਤੇ
ਸੁ
ਰੱ
ਖਿ
ਅ
ਤ
ਰ
ਹਿ
ਣ
ਲ
ਈ
ਸਾ
ਨੂੰ
ਕੁ
ਝ
ਸੌ
ਖੇ
ਨਿ
ਯ
ਮ
ਯਾ
ਦ
ਰੱ
ਖ
ਣੇ
ਚਾ
ਹੀ
ਦੇ
ਹ
ਨ
।
ਹ
ਮੇ
ਸ਼ਾ
ਆ
ਪ
ਣੇ
ਪਾ
ਸੇ
ਚੱ
ਲੋ
ਅ
ਤੇ
ਲਾ
ਲ
ਬੱ
ਤੀ
ਉੱ
ਤੇ
ਜ਼
ਰੂ
ਰ
ਰੁ
ਕੋ
।
ਪੈ
ਦ
ਲ
ਚੱ
ਲ
ਣ
ਵਾ
ਲਿ
ਆਂ
ਨੂੰ
ਜ਼ੈ
ਬ
ਰਾ
ਕ
ਰਾ
ਸਿੰ
ਗ
ਤੋਂ
ਹੀ
ਸ
ੜ
ਕ
ਪਾ
ਰ
ਕ
ਰ
ਨੀ
ਚਾ
ਹੀ
ਦੀ
ਹੈ
।
ਮੋ
ੜ
ਉੱ
ਤੇ
ਗੱ
ਡੀ
ਹੌ
ਲੀ
ਕ
ਰੋ
ਅ
ਤੇ
ਦੂ
ਜੇ
ਵਾ
ਹ
ਨਾਂ
ਤੋਂ
ਸੁ
ਰੱ
ਖਿ
ਅ
ਤ
ਦੂ
ਰੀ
ਬ
ਣਾ
ਕੇ
ਰੱ
ਖੋ
।
ਧੁੰ
ਦ
ਦੇ
ਮੌ
ਸ
ਮ
ਵਿੱ
ਚ
ਗੱ
ਡੀ
ਦੀ
ਆਂ
ਲਾ
ਈ
ਟਾਂ
ਜ
ਗਾ
ਕੇ
ਰੱ
ਖੋ
ਅ
ਤੇ
ਬ
ਹੁ
ਤ
ਧਿ
ਆ
ਨ
ਨਾ
ਲ
ਚ
ਲਾ
ਓ
।
ਨਾ
ਬਾ
ਲ
ਗ
ਬੱ
ਚਿ
ਆਂ
ਨੂੰ
ਕ
ਦੇ
ਵੀ
ਗੱ
ਡੀ
ਚ
ਲਾ
ਉ
ਣ
ਲ
ਈ
ਨ
ਹੀਂ
ਦੇ
ਣੀ
ਚਾ
ਹੀ
ਦੀ
।
ਮਾ
ਪਿ
ਆਂ
ਦਾ
ਇ
ਹ
ਫ਼
ਰ
ਜ਼
ਹੈ
ਕਿ
ਉ
ਹ
ਆ
ਪ
ਣੇ
ਬੱ
ਚਿ
ਆਂ
ਨੂੰ
ਛੋ
ਟੀ
ਉ
ਮ
ਰ
ਤੋਂ
ਹੀ
ਆ
ਵਾ
ਜਾ
ਈ
ਦੇ
ਨਿ
ਯ
ਮਾਂ
ਬਾ
ਰੇ
ਸਿ
ਖਾ
ਉ
ਣ
।
ਸ
ਰ
ਕਾ
ਰ
ਵੱ
ਲੋਂ
ਵੀ
ਸ
ੜ
ਕ
ਸੁ
ਰੱ
ਖਿ
ਆ
ਬਾ
ਰੇ
ਜਾ
ਗ
ਰੂ
ਕ
ਤਾ
ਮੁ
ਹਿੰ
ਮਾਂ
ਚ
ਲਾ
ਈ
ਆਂ
ਜਾਂ
ਦੀ
ਆਂ
ਹ
ਨ
ਅ
ਤੇ
ਨਿ
ਯ
ਮ
ਤੋ
ੜ
ਨ
ਵਾ
ਲਿ
ਆਂ
ਦੇ
ਚ
ਲਾ
ਨ
ਕੱ
ਟੇ
ਜਾਂ
ਦੇ
ਹ
ਨ
।
ਪ
ਰ
ਸਿ
ਰ
ਫ਼
ਜੁ
ਰ
ਮਾ
ਨੇ
ਦੇ
ਡ
ਰ
ਨਾ
ਲ
ਹੀ
ਇ
ਹ
ਸ
ਮੱ
ਸਿ
ਆ
ਹੱ
ਲ
ਨ
ਹੀਂ
ਹੋ
ਵੇ
ਗੀ
।
ਹ
ਰ
ਨਾ
ਗ
ਰਿ
ਕ
ਨੂੰ
ਇ
ਹ
ਸ
ਮ
ਝ
ਣਾ
ਪ
ਵੇ
ਗਾ
ਕਿ
ਸ
ੜ
ਕ
ਉੱ
ਤੇ
ਕੀ
ਤੀ
ਗ
ਈ
ਇੱ
ਕ
ਛੋ
ਟੀ
ਜਿ
ਹੀ
ਲਾ
ਪ
ਰ
ਵਾ
ਹੀ
ਕਿ
ਸੇ
ਪ
ਰਿ
ਵਾ
ਰ
ਦੀ
ਆਂ
ਸਾ
ਰੀ
ਆਂ
ਖ਼ੁ
ਸ਼ੀ
ਆਂ
ਖੋ
ਹ
ਸ
ਕ
ਦੀ
ਹੈ
।
ਜੇ
ਅ
ਸੀਂ
ਸਾ
ਰੇ
ਥੋ
ੜ੍ਹਾ
ਸ
ਬ
ਰ
ਰੱ
ਖੀ
ਏ
ਅ
ਤੇ
ਨਿ
ਯ
ਮਾਂ
ਦੀ
ਪਾ
ਲ
ਣਾ
ਕ
ਰੀ
ਏ
,
ਤਾਂ
ਸਾ
ਡੀ
ਆਂ
ਸ
ੜ
ਕਾਂ
ਸਾ
ਰਿ
ਆਂ
ਲ
ਈ
ਸੁ
ਰੱ
ਖਿ
ਅ
ਤ
ਬ
ਣ
ਸ
ਕ
ਦੀ
ਆਂ
ਹ
ਨ
।
ਸ
ਕੂ
ਲਾਂ
ਵਿੱ
ਚ
ਬੱ
ਚਿ
ਆਂ
ਨੂੰ
ਸ
ੜ
ਕ
ਪਾ
ਰ
ਕ
ਰ
ਨ
ਦਾ
ਸ
ਹੀ
ਤ
ਰੀ
ਕਾ
ਅ
ਮ
ਲੀ
ਤੌ
ਰ
ਉੱ
ਤੇ
ਸਿ
ਖਾ
ਇ
ਆ
ਜਾ
ਣਾ
ਚਾ
ਹੀ
ਦਾ
ਹੈ
।
ਹਾ
ਦ
ਸੇ
ਦੀ
ਸੂ
ਰ
ਤ
ਵਿੱ
ਚ
ਜ਼
ਖ਼
ਮੀ
ਵਿ
ਅ
ਕ
ਤੀ
ਦੀ
ਤੁ
ਰੰ
ਤ
ਮ
ਦ
ਦ
ਕ
ਰ
ਨੀ
ਚਾ
ਹੀ
ਦੀ
ਹੈ
ਅ
ਤੇ
ਐਂ
ਬੂ
ਲੈਂ
ਸ
ਨੂੰ
ਫ਼ੋ
ਨ
ਕ
ਰ
ਨਾ
ਚਾ
ਹੀ
ਦਾ
ਹੈ
।
ਕਾ
ਨੂੰ
ਨ
ਹੁ
ਣ
ਮ
ਦ
ਦ
ਕ
ਰ
ਨ
ਵਾ
ਲੇ
ਨੇ
ਕ
ਨਾ
ਗ
ਰਿ
ਕਾਂ
ਦੀ
ਰਾ
ਖੀ
ਕ
ਰ
ਦਾ
ਹੈ
,
ਇ
ਸ
ਲ
ਈ
ਕਿ
ਸੇ
ਨੂੰ
ਵੀ
ਡ
ਰ
ਨ
ਦੀ
ਲੋ
ੜ
ਨ
ਹੀਂ
ਹੈ
।
ਹਾ
ਦ
ਸੇ
ਤੋਂ
ਬਾ
ਅ
ਦ
ਦਾ
ਪ
ਹਿ
ਲਾ
ਘੰ
ਟਾ
ਸ
ਭ
ਤੋਂ
ਕੀ
ਮ
ਤੀ
ਹੁੰ
ਦਾ
ਹੈ
।
ਯਾ
ਦ
ਰੱ
ਖੋ
,
ਦੇ
ਰ
ਨਾ
ਲ
ਪ
ਹੁੰ
ਚ
ਣਾ
ਕ
ਦੇ
ਨਾ
ਪ
ਹੁੰ
ਚ
ਣ
ਨਾ
ਲੋਂ
ਕਿ
ਤੇ
ਚੰ
ਗਾ
ਹੈ
।
ਸਿੱ
ਖਿ
ਆ
ਮ
ਨੁੱ
ਖ
ਦੇ
ਜੀ
ਵ
ਨ
ਦਾ
ਸ
ਭ
ਤੋਂ
ਕੀ
ਮ
ਤੀ
ਗ
ਹਿ
ਣਾ
ਹੈ
।
ਪ
ੜ੍ਹਿ
ਆ
-
ਲਿ
ਖਿ
ਆ
ਵਿ
ਅ
ਕ
ਤੀ
ਆ
ਪ
ਣੇ
ਚੰ
ਗੇ
ਅ
ਤੇ
ਮਾ
ੜੇ
ਦੀ
ਪ
ਛਾ
ਣ
ਆ
ਸਾ
ਨੀ
ਨਾ
ਲ
ਕ
ਰ
ਸ
ਕ
ਦਾ
ਹੈ
।
ਸਿੱ
ਖਿ
ਆ
ਸਿ
ਰ
ਫ਼
ਕਿ
ਤਾ
ਬਾਂ
ਪ
ੜ੍ਹ
ਨ
ਜਾਂ
ਡਿ
ਗ
ਰੀ
ਆਂ
ਹਾ
ਸ
ਲ
ਕ
ਰ
ਨ
ਦਾ
ਨਾ
ਮ
ਨ
ਹੀਂ
ਹੈ
,
ਸ
ਗੋਂ
ਇ
ਹ
ਸੋ
ਚ
ਣ
,
ਸ
ਮ
ਝ
ਣ
ਅ
ਤੇ
ਸ
ਹੀ
ਫ਼ੈ
ਸ
ਲੇ
ਲੈ
ਣ
ਦੀ
ਸ
ਮ
ਰੱ
ਥਾ
ਪੈ
ਦਾ
ਕ
ਰ
ਦੀ
ਹੈ
।
ਇੱ
ਕ
ਪ
ੜ੍ਹਿ
ਆ
-
ਲਿ
ਖਿ
ਆ
ਨਾ
ਗ
ਰਿ
ਕ
ਆ
ਪ
ਣੇ
ਹੱ
ਕਾਂ
ਅ
ਤੇ
ਫ਼
ਰ
ਜ਼ਾਂ
ਨੂੰ
ਚੰ
ਗੀ
ਤ
ਰ੍ਹਾਂ
ਜਾ
ਣ
ਦਾ
ਹੈ
ਅ
ਤੇ
ਸ
ਮਾ
ਜ
ਦੀ
ਤ
ਰੱ
ਕੀ
ਵਿੱ
ਚ
ਆ
ਪ
ਣਾ
ਯੋ
ਗ
ਦਾ
ਨ
ਪਾ
ਉਂ
ਦਾ
ਹੈ
।
ਪੁ
ਰਾ
ਣੇ
ਸ
ਮਿ
ਆਂ
ਵਿੱ
ਚ
ਬ
ਹੁ
ਤ
ਸਾ
ਰੇ
ਬੱ
ਚੇ
,
ਖ਼ਾ
ਸ
ਕ
ਰ
ਕੇ
ਕੁ
ੜੀ
ਆਂ
,
ਸ
ਕੂ
ਲ
ਨ
ਹੀਂ
ਜਾ
ਸ
ਕ
ਦੀ
ਆਂ
ਸ
ਨ
।
ਅੱ
ਜ
ਹਾ
ਲਾ
ਤ
ਕਾ
ਫ਼ੀ
ਬ
ਦ
ਲ
ਗ
ਏ
ਹ
ਨ
।
ਸ
ਰ
ਕਾ
ਰ
ਨੇ
ਛੇ
ਤੋਂ
ਚੌ
ਦਾਂ
ਸਾ
ਲ
ਤੱ
ਕ
ਦੇ
ਹ
ਰ
ਬੱ
ਚੇ
ਲ
ਈ
ਮੁ
ਫ਼
ਤ
ਅ
ਤੇ
ਲਾ
ਜ਼
ਮੀ
ਸਿੱ
ਖਿ
ਆ
ਦਾ
ਕਾ
ਨੂੰ
ਨ
ਬ
ਣਾ
ਇ
ਆ
ਹੈ
।
ਸ
ਰ
ਕਾ
ਰੀ
ਸ
ਕੂ
ਲਾਂ
ਵਿੱ
ਚ
ਦੁ
ਪ
ਹਿ
ਰ
ਦਾ
ਖਾ
ਣਾ
,
ਮੁ
ਫ਼
ਤ
ਕਿ
ਤਾ
ਬਾਂ
ਅ
ਤੇ
ਵ
ਰ
ਦੀ
ਆਂ
ਦਿੱ
ਤੀ
ਆਂ
ਜਾਂ
ਦੀ
ਆਂ
ਹ
ਨ
ਤਾਂ
ਜੋ
ਗ਼
ਰੀ
ਬ
ਪ
ਰਿ
ਵਾ
ਰਾਂ
ਦੇ
ਬੱ
ਚੇ
ਵੀ
ਪ
ੜ੍ਹਾ
ਈ
ਜਾ
ਰੀ
ਰੱ
ਖ
ਸ
ਕ
ਣ
।
ਫਿ
ਰ
ਵੀ
ਸਿੱ
ਖਿ
ਆ
ਦੇ
ਖੇ
ਤ
ਰ
ਵਿੱ
ਚ
ਕ
ਈ
ਚੁ
ਣੌ
ਤੀ
ਆਂ
ਬਾ
ਕੀ
ਹ
ਨ
।
ਪਿੰ
ਡਾਂ
ਦੇ
ਕ
ਈ
ਸ
ਕੂ
ਲਾਂ
ਵਿੱ
ਚ
ਅ
ਧਿ
ਆ
ਪ
ਕਾਂ
ਦੀ
ਘਾ
ਟ
ਹੈ
ਅ
ਤੇ
ਕ
ਈ
ਥਾ
ਵਾਂ
ਉੱ
ਤੇ
ਕੰ
ਪਿ
ਊ
ਟ
ਰ
ਅ
ਤੇ
ਪ੍ਰ
ਯੋ
ਗ
ਸ਼ਾ
ਲਾ
ਵਾਂ
ਵ
ਰ
ਗੀ
ਆਂ
ਸ
ਹੂ
ਲ
ਤਾਂ
ਪੂ
ਰੀ
ਆਂ
ਨ
ਹੀਂ
ਹ
ਨ
।
ਕ
ਈ
ਬੱ
ਚੇ
ਘ
ਰ
ਦੀ
ਗ਼
ਰੀ
ਬੀ
ਕਾ
ਰ
ਨ
ਛੋ
ਟੀ
ਉ
ਮ
ਰ
ਵਿੱ
ਚ
ਹੀ
ਪ
ੜ੍ਹਾ
ਈ
ਛੱ
ਡ
ਕੇ
ਕੰ
ਮ
ਕ
ਰ
ਨ
ਲੱ
ਗ
ਪੈਂ
ਦੇ
ਹ
ਨ
।
ਇ
ਨ੍ਹਾਂ
ਸ
ਮੱ
ਸਿ
ਆ
ਵਾਂ
ਨੂੰ
ਦੂ
ਰ
ਕ
ਰ
ਨ
ਲ
ਈ
ਸ
ਰ
ਕਾ
ਰ
ਦੇ
ਨਾ
ਲ
-
ਨਾ
ਲ
ਸ
ਮਾ
ਜ
ਨੂੰ
ਵੀ
ਅੱ
ਗੇ
ਆ
ਉ
ਣਾ
ਪ
ਵੇ
ਗਾ
।
ਮਾ
ਪਿ
ਆਂ
ਨੂੰ
ਚਾ
ਹੀ
ਦਾ
ਹੈ
ਕਿ
ਉ
ਹ
ਆ
ਪ
ਣੇ
ਬੱ
ਚਿ
ਆਂ
ਨੂੰ
ਨਿ
ਯ
ਮਿ
ਤ
ਤੌ
ਰ
ਉੱ
ਤੇ
ਸ
ਕੂ
ਲ
ਭੇ
ਜ
ਣ
ਅ
ਤੇ
ਉ
ਨ੍ਹਾਂ
ਦੀ
ਪ
ੜ੍ਹਾ
ਈ
ਵਿੱ
ਚ
ਦਿ
ਲ
ਚ
ਸ
ਪੀ
ਲੈ
ਣ
।
ਅ
ਧਿ
ਆ
ਪ
ਕਾਂ
ਦਾ
ਫ਼
ਰ
ਜ਼
ਹੈ
ਕਿ
ਉ
ਹ
ਬੱ
ਚਿ
ਆਂ
ਨੂੰ
ਸਿ
ਰ
ਫ਼
ਇ
ਮ
ਤਿ
ਹਾ
ਨ
ਪਾ
ਸ
ਕ
ਰ
ਨਾ
ਹੀ
ਨ
ਹੀਂ
,
ਸ
ਗੋਂ
ਚੰ
ਗਾ
ਇ
ਨ
ਸਾ
ਨ
ਬ
ਣ
ਨਾ
ਵੀ
ਸਿ
ਖਾ
ਉ
ਣ
।
ਅੱ
ਜ
ਦੇ
ਡਿ
ਜੀ
ਟ
ਲ
ਯੁੱ
ਗ
ਵਿੱ
ਚ
ਕੰ
ਪਿ
ਊ
ਟ
ਰ
ਦੀ
ਜਾ
ਣ
ਕਾ
ਰੀ
ਵੀ
ਸਿੱ
ਖਿ
ਆ
ਦਾ
ਜ਼
ਰੂ
ਰੀ
ਹਿੱ
ਸਾ
ਬ
ਣ
ਗ
ਈ
ਹੈ
।
ਜਿ
ਹ
ੜਾ
ਨੌ
ਜ
ਵਾ
ਨ
ਕੰ
ਪਿ
ਊ
ਟ
ਰ
ਚ
ਲਾ
ਉ
ਣਾ
ਅ
ਤੇ
ਤੇ
ਜ਼ੀ
ਨਾ
ਲ
ਟਾ
ਈ
ਪ
ਕ
ਰ
ਨਾ
ਜਾ
ਣ
ਦਾ
ਹੈ
,
ਉ
ਸ
ਲ
ਈ
ਨੌ
ਕ
ਰੀ
ਦੇ
ਮੌ
ਕੇ
ਕ
ਈ
ਗੁ
ਣਾ
ਵ
ਧ
ਜਾਂ
ਦੇ
ਹ
ਨ
।
ਸੱ
ਚ
ਤਾਂ
ਇ
ਹ
ਹੈ
ਕਿ
ਸਿੱ
ਖਿ
ਆ
ਹੀ
ਉ
ਹ
ਚਾ
ਬੀ
ਹੈ
ਜੋ
ਗ਼
ਰੀ
ਬੀ
,
ਅ
ਗਿ
ਆ
ਨ
ਤਾ
ਅ
ਤੇ
ਬੇ
ਰੁ
ਜ਼
ਗਾ
ਰੀ
ਦੇ
ਤਾ
ਲੇ
ਖੋ
ਲ੍ਹ
ਸ
ਕ
ਦੀ
ਹੈ
।
ਜੇ
ਅ
ਸੀਂ
ਇੱ
ਕ
ਮ
ਜ਼
ਬੂ
ਤ
ਅ
ਤੇ
ਖ਼ੁ
ਸ਼
ਹਾ
ਲ
ਪੰ
ਜਾ
ਬ
ਚਾ
ਹੁੰ
ਦੇ
ਹਾਂ
,
ਤਾਂ
ਸਾ
ਨੂੰ
ਹ
ਰ
ਬੱ
ਚੇ
ਤੱ
ਕ
ਚੰ
ਗੀ
ਸਿੱ
ਖਿ
ਆ
ਪ
ਹੁੰ
ਚਾ
ਉ
ਣੀ
ਪ
ਵੇ
ਗੀ
।
ਇ
ਸ
ਕੰ
ਮ
ਵਿੱ
ਚ
ਹ
ਰ
ਪ
ੜ੍ਹੇ
-
ਲਿ
ਖੇ
ਨਾ
ਗ
ਰਿ
ਕ
ਦਾ
ਵੀ
ਫ਼
ਰ
ਜ਼
ਬ
ਣ
ਦਾ
ਹੈ
ਕਿ
ਉ
ਹ
ਆ
ਪ
ਣੇ
ਆ
ਲੇ
-
ਦੁ
ਆ
ਲੇ
ਦੇ
ਕਿ
ਸੇ
ਇੱ
ਕ
ਲੋ
ੜ
ਵੰ
ਦ
ਬੱ
ਚੇ
ਦੀ
ਪ
ੜ੍ਹਾ
ਈ
ਵਿੱ
ਚ
ਮ
ਦ
ਦ
ਕ
ਰੇ
।
ਇੱ
ਕ
ਦੀ
ਵਾ
ਹੀ
ਕ
ਈ
ਦੀ
ਵੇ
ਜ
ਗਾ
ਸ
ਕ
ਦਾ
ਹੈ
।